سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت دویست و چهل و یک :
دوتا انگشت سبابه و شستش رو به دو طرف لبش کشید تا خنده‌ش رو جمع کنه. یه نگاه به اطرافمون انداخت و گفت: می‌بینی که، هرکس سرش به کارِ خودشه.
منم مثل خودش نگام رو گردوندم.
واقعا همه داشتن تو هم می‌لولیدن.
- به هرحال، انقد نزدیکم نشو.
چینی به بینیش داد.
- باشه بابا.
همون لحظه بازم دستش رو روی کمرم گذاشت و همزمان گفت: دیگه باید یه جات و بگیرم به هرحال! یا من کمرتو می‌گیرم، یا خ
لطفا صبر کنید...
حدیث
3وای محمد تو دیگ از این ور بوم افتادی لامصب🔥🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣